سوپرایز

این ارتباط ما ادامه دار شد و هفته ای دو سه بار با هم چت میکردیم بیشتر از امکلاسی های گذشته میگفتیم از خاطرات کلاس ها و اساتید و از کارمون و دردسرهاش

تا اینکه من باردار شدم اما نمیخاستم بهش چیزی بگم میترسیدم

روال قبلی صحبت هامون ادامه دارشد اما بخاطر شرایطم بیشتر استرس و اضطراب تحمل میکردم گاهی اشکم در می اومد از اینکه چرا الان نیست اما چیزی نمی گفتم

تا اینکه وروجک ما بدنیا اومد و من ده روز بعد بهش گفتم و اونم گفت اونها هم تا چند ماه دیگه صاحب بچه میشن و اونم بخاطر اینکه من ناراحت نشم چیزی بهم نگفته بود و به نظر من این یعنی دوست داشتن