سردرگم احوال خویش

دلتنگم دلتنگ برای خود تو برای بودنت میخواهم باشی فقط باش روزها و دقیقه ها و ثانیه ها برای تو مینویسم کاشکی برای تو نی نوشتم و کاشکی تو میخواندی کجایی کجای این روزگار کجایی کجای دفتر زندگی ام هستی باور ندارم که فقط در گذشته ها هستی تو تمام حال و روز و آینده منی می خواهم فقط در قلبم با تو زندگی کنم فراموشت نمیکنم تمام زندگی ام حتی اکنون که رفته ای...

رابطه ما انگار که در حقیقت هم تموم شده دیگه دوتامون مغرور تر از اونیم که با پیامی دوباره دل به دست بیاریم من دوست ندارم تحمیلی زندگی اش باشم اونم خب لابد میگه من خواهان کات شدن بودم پس نباید شروع کنم همیشه شروع خیلی سخت تر از پایانه الان ده روزه که جز چک کردن پروفایلش کاری ندارم همش منتظرم تا یه جمله بنویسه اما... با خودم قرار گذاشتم همه دیالوگ های احتمالی دوتامونو بنویسم...